گفتار امام عليه السلام در مورد بداء اما عليه السلام به سليمان رو كرد و فرمود : چگونه بداء را انكار مى كنى ، در حالى كه قرآن مى فرمايد : « بديع السموات و الارض » ، « 1 » « و هو الذى يبدؤا الخلق ثم يعيده » « 2 » و . . . ( اين ها دليل بر اين است كه خداوند موجودات جهان را ابداء فرموده و اين يكى از معانى بداء است ) . ديگر اين كه قرآن مى گويد : « و اخرون مرجون لامر الله اما يعذبهم و اما يتوب عليهم » « 3 » و « و ما يعمر من من معمر و لاينقص من عمره الّا فى كتاب » . « 4 » ( از اين دو آيه چنين برمى آيد كه ممكن است ظواهر امر نشان دهد فلان شخص مشمول عذاب يا كوتاهى عمر مى گردد ، امّا بعداً روشن مىشود كه مشيت الهى به دليل شرايطى بر اين قرار گرفته كه او را ببخشايد يا به او عمر طولانى دهد ؛ يعنى در عالم تكوين يا تشريع ، دگرگونى بر خلاف ظواهر امور حاصل مىشود ) با وجود اين آيات ، چگونه مى خوهى بداء را منكر شوى ؟ سليمان : آيا روايتى در اين زمينه از پدران گرامى ات به شما

--> ( 1 ) . بقره / 117 و انعام / 101 . ( 2 ) . روم / 27 . ( 3 ) . توبه / 106 . ( 4 ) . فاطر / 11 . .